دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق عمومی

دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق عمومی

دستورگرایی و توسعه حقوق اساسی ایران در پرتو اندیشه‌ها و عملکرد دو حزب «دموکرات» و «اجتماعیون اعتدالیون»

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر تهران ایران
2 استاد گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، یران
چکیده
ابتدا مفهوم دستورگرایی به‌عنوان نهضتی تاریخی که بر حاکمیت قانون اساسی مکتوب در برابر عرف‌های سیاسی تأکید دارد، تبیین می‌شود. سپس، با روش تاریخی - مقطعی در قبال عصر مشروطه، نقش دو حزب اثرگذار دموکرات (با گرایش لیبرال و رادیکال) و اجتماعیون اعتدالیون (با گرایش محافظه‌کار و مذهبی) در تقویت یا تضعیف این جریان بررسی می‌گردد. یافته‌ها نشان می‌دهد اختلاف‌های بنیادین این دو حزب در مفاهیمی چون منبع مشروعیت، نسبت دین و سیاست، نظام نمایندگی و تحزب، همراه با فقدان زمینه‌های اقتصادی - اجتماعی لازم (نظیر طبقه متوسط شهری و اقتصاد صنعتی) برای دستورگرایی، و نیز درگیری‌های عملی و استفاده از حذف فیزیکی، در نهایت به شکست نسبی نهضت مشروطه و عدم تثبیت کامل دستورگرایی و توسعه حقوق اساسی در ایران انجامید.
کلیدواژه‌ها