دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق عمومی

دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق عمومی

بازنگری در عقد رهن و قرارداد وثیقه با نقد ماده‌ی 7 قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت‌ها

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
دکتری حقوق خصوصی و مدرس دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
چکیده
یکی از عقود مهم و با سابقه‌ی فقهی پرکاربرد در حقوق، عقد رهن است. عقود مختلفی همچون: عقد رهن همواره با سایر عقود با توجه به شرایط صحت و لزوم، شباهت­ها و تفاوت­هایی دارند. قانون‌گذار با وضع ماده‌ی 7 قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت­ها مصوب 1402 عقد جدیدی را به نام عقد وثیقه وضع نمود که تعارضاتی با عقد رهن دارد. در این نوشتار سعی شده تا با تعریف مفاهیم هر دو عقد و تعیین مصادیق و رابطة آن­ها بیان نظرات مختلف فقها، بازنگری در عقد رهن داشته و راه حلی در جهت برطرف کردن این اختلاف بیابیم. در نهایت این نتیجه حاصل شد که می‌­توان معنای عرفی دو عنصر مهم عین بودن و شرط قبض را که ماهیت اصلی عقد رهن را تشکیل می‌دهند ملاک عمل قرار داد تا بتوان از بروز این اختلاف و تعارض جلوگیری کرد. در وهلة دوم نیز نظریة دیگری تحت عنوان نظریة تخصیص تشریح شد که ضمن آن بیان شد که در صورت عدم پذیرش رهن عرفی بایستی در شرایطی که مختص عقد رهن است مانند عین بودن و شرط قبض، از عقد رهن استفاده شود و در سایر موارد همچون رهن منفعت از عقد وثیقه استفاده گردد.
کلیدواژه‌ها