نظریه عمومی تصحیح اشتباه، که برای نخستین بار در این پژوهش معرفی می‌شود، بر این نکته پای می‌فشارد که: هرگونه خطا و اشتباهی باید تصحیح شود. در این مقاله تلاش می‌شود تا مبانی، منابع، قلمرو و آثار این نظریه در نظام حقوقی ایران تبیین شود. برای این منظور، نخست مفاهیم بنیادین مرتبط با اشتباه و تصحیح آن تبیین شده و سپس، مبانی نظری و پیشینه تاریخی آن بیان می‌شود. در ادامه، قلمرو این نظریه در فقه و حقوق ایران مرور شده تا دامنه و ابعاد این نظریه در حقوق ایران مشخص شود. همچنین، به اختصار، قلمرو این نظریه در سایر علوم و معرفت‌ها مرور می‌شود و در نهایت، پیامدهای پذیرش این نظریه بر نظام حقوقی تحلیل شده که به منزله یافته‌های اصلی پژوهش است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که پذیرش نظریه عمومی تصحیح اشتباه موجب می‌شود که نظام حقوقی در ساحت‌های مختلف (سیاست‌گذاری، تقنینی، تفسیری، قضایی و اجرای قوانین) برای تحقق عدالت، انعطاف‌پذیر گردد و از بی‌عدالتی‌های ناشی از اشتباه‌های اجتناب‌ناپذیر جلوگیری کند.