در سال‌های اخیر، پیشرفت‌های گسترده فناوری باعث ایجاد تغییرات وسیع در زمینه حکمرانی تنظیمی شده و چالش‌های مهمی را پیش روی نهادهای تنظیم‌گر و مقررات‌گذار قرار داده است. امروزه نهادهای تنظیم‌گر می‌توانند در فرایند حکمرانی تنظیمی با تنظیم مقررات جدید یا اصلاح مقررات سابق، در راستای تأمین منافع عمومی جامعه گام بردارند. پژوهش حاضر با هدف تبیین فناوری تنظیم‌گری به عنوان ابزاری اثربخش و راهگشا در زمینه حکمرانی تنظیمی در حوزه مالی به مطالعه و بررسی چیستی و چرایی، چالش‌ها، موانع و راهکارهای آن می‌پردازد و برای این منظور از روش مرور نظام‌مند منابع معتبر و منتخب بهره گرفته است. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که می‌توان فناوری تنظیم‌گری را به‌مثابه ابزار حکمرانی مدرن به منظور تنظیم مقررات کارآمد، انطباق با الزامات مقررات تنظیمی موجود و نیز بهبود فرایندهای تنظیم‌گری آتی مورد بهره‌برداری قرار داد. فناوری تنظیم‌گری در این راستا به ارزیابی و مدیریت ریسک‌ها، تجزیه‌وتحلیل کلان داده‌ها، جلوگیری از بروز جرائم و تخلف‌ها، حصول اطمینان از رعایت صحیح و به‌هنگام قوانین و مقررات و انطباق با مقررات تنظیمی و پاسخگویی هرچه مناسب‌تر و سریع‌تر به نهادهای تنظیم‌گر می‌پردازد. علاوه بر این موارد این فناوری می‌تواند در زمینه حمایت از حقوق مالکیت فکری به طور مؤثری ایفای نقش کند.