توسعه روزافزون فناوری نیازمند استانداردسازی با حقوق و آزادی‌های اساسی و پاسخگویی در مورد مسائل حقوقی ازجمله حفاظت از حقوق سلامت افراد و پیشگیری از پیامدهای ناگوار آن می‌باشد. در بین فناوری‌های نوین، هوش مصنوعی مهم‌ترین کلیدواژه عصر حاضر است که به‌عنوان یکی از پیشرفت‌های چشمگیر فناوری، به‌صورت گسترده در حوزه‌های مختلف ازجمله سلامت واردشده است. هدف پژوهش حاضر که به‌صورت کاربردی و به روش تحلیل محتوا و با تجزیه‌وتحلیل اطلاعات کسب‌شده به‌صورت کیفی است؛ بررسی نسبت حقوق سلامت و فناوری هوش مصنوعی و تراوایی آن‌هاست. در تراوایی این دو پدیده، نفوذپذیری و تأثیر و تأثر متقابل آن‌ها مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. بر اساس استنتاج پژوهش، امروزه اهمیت استفاده از فناوری‌های نوین به‌طور فزاینده‌ای توسعه یافته است؛ که در کنار این توسعه اثرات مختلفی نیز دارد که نیازمند کنترل آن‌ها است؛ هم‌چنین هوش مصنوعی در تلاقی حق بر سلامت با نسل‌های حقوق بشر نیز نقش فزاینده‌ای داشته است. از سویی دیگر در مفهوم هوش مصنوعی از رهگذر قانون‌گذاری در عرصه حقوق سلامت می‌تواند دارای مسائلی در خودآگاهی، تصمیم‌گیری و تشخیص و درمان توسط هوش مصنوعی باشد که موجب نقض حق بر سلامت خواهد شد. درنتیجه یکی از راه‌حل‌های متداول در استفاده از فناوری‌های نوین ترکیب با انسان است که می‌توان این امکان را فراهم کرد که مکمل یکدیگر باشند. هوش مصنوعی نباید جایگزین انسان‌ها در سطوح بالای تصمیم‌گیری شود؛ اما هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان دستیاری باشد که تصمیم‌گیرندگان انسانی از آن استفاده می‌کنند؛ و درنهایت تصمیم‌گیری باید با انسان باشد.